Dostlarınızın, arkadaşlarınızın, alinizin gözünde “hiç” olduğunuzu düşündümüz mü hiç ? Değer verdiğiniz, uğruna herşeyi yaptığnız, herşeyi göze aldığınız kişiler tarafından hiçmişsinizçesine davranıldığınız anlar. Ve dönüp baktığınızda değer veren tek kişinin kendiniz olduğunuzu düşündünüz mü ?

Aslında “yanlızlık” dediğimiz kavram bu değil midir ? Yanınızda kimsenin olmadığı, hayatta tek başınıza kaldığınızı düşündüğünüz an. Yapacak birşeyinizin olmaması, elinizden birşey gelmemesi. Yaşadığınız heyecanları, üzüntüleri arkadaşınıza-dostunuza ya da sevdiğinize anlatamadığınız an.

Aslına bakarsanız etrafınızdaki kişiler değildir sizi yalnızlıktan kurtaran, değer veren kişilerdir hayatınızı paylaşanlar, yalnızlığınızı yok edenler.Ama kimsenin size değer vermesini istemeyezsiniz, sizi sevmesini isteyemeyeceğiniz gibi. Size onlara değer vermiş olabilirsiniz, onlar size aynı değeri vermek zorunda değil elbette. Her zaman yanınızdaymış gibi görünenler çok kolay zamanlarda, çok kolay anlarda gözleriyle gösterirler onlardaki değerinizi. İnsanlara verdiğiniz değerleri düşünmemeli, verdiğiniz değerin karşılığını beklememelisiniz. Eğer onlar sizi bir “hiç” olarak görüyorlarsa bu sizin onlara vermeniz gereken değeri gösterir. Ya da bir hiçsinizdir belki de ? Bunu düşündünüz mü ?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir